Υπενθυμίζουμε εδώ (και στην περίπτωση του συμβόλου \(\sim\) ορίζουμε) τη χρήση των παρακάτω συμβόλων.
Σε κάθε περίπτωση υπάρχει πάντα ένα όριο από πίσω, συνήθως μια παράμετρος που τείνει σε ένα όριο. Στην περίπτωση των ακολουθιών το όριο αυτό είναι πάντα το \(+\infty\) ενώ αν μιλάμε για συναρτήσεις μπορεί να είναι οτιδήποτε και πρέπει κανείς να το ξεκαθαρίζει για να έχει νόημα η πρόταση.
Υπό το καθεστώς λοιπόν αυτής της παραμέτρου που τείνει σε ένα όριο:
\(A = O(B)\) σημαίνει ότι υπάρχει μια σταθερά \(C\) τ.ώ. \(\Abs{A} \le C \Abs{B}\) όταν η παράμετρος είναι κοντά στο όριο. Παράδειγμα: \(\Ds 100 x+1 = O(x)\) για \(x \to +\infty\).
\(A = o(B)\) σημαίνει ότι το όριο \(\Ds \frac{A}{B}\) είναι το 0. Παράδειγμα: \(\Ds 100 x + 1 = o(x^2)\) για \(x \to +\infty\). Αυτό δεν ισχύει αν \(x \to 0\).
\(Α \sim B\) σημαίνει ότι το όριο \(\Ds \frac{A}{B}\) είναι το 1. Παράδειγμα: \(\Ds\sin x \sim x\) για \(x \to 0\).